Ημερήσια Λατρευτικά

1 Σχόλιο για την Καθημερινή Λατρευτικής

1. Dave Hume λέει:

   18 Γενάρη 2009 στις 9:58 π.μ.

   Ένα απόσπασμα από τα διορθωτικά μέτρα Thomas Brooks-Πολύτιμοι ενάντια Συσκευές Σατανά

   [10.] Η πραγματική χάριτος θα επιτρέψει μια ψυχή να καθίσει ικανοποιημένος και ευχαριστημένος με το γυμνό απολαύσεις του Χριστού. Η απόλαυση του Χριστού χωρίς τιμή θα ικανοποιήσουν την ψυχή? Την απόλαυση του Χριστού χωρίς πλούτη, την απόλαυση του Χριστού χωρίς απολαύσεις, και χωρίς τα χαμόγελα των πλασμάτων, θα το περιεχόμενο και να ικανοποιήσει την ψυχή. «Είναι αρκετό? Ιωσήφ είναι ζωντανός» (Γεν. 45:28). Έτσι λέει μια ευγενική ψυχή, αν και δεν είναι τιμή, και τα πλούτη δεν είναι, και η υγεία δεν είναι, και οι φίλοι δεν είναι-ότι είναι αρκετό ότι ο Χριστός είναι, ότι επικρατεί, κατακτά και θριάμβους. Ο Χριστός είναι το δοχείο του μάννα, το μικρό πήλινο δοχείο του πετρελαίου, ένα απύθμενο ωκεανό όλων άνεση, ευχαρίστηση και ικανοποίηση. Αυτός που τον έχει στερείται τίποτα: αυτός που στερείται τον απολαμβάνει τίποτα. «Έχοντας τίποτα», λέει ο Παύλος, «και όμως να διαθέτει όλα τα πράγματα» (2 Κορ. 6:10). Ένας ευχαριστημένος ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι φτωχός.

   Ω! αλλά ένας άνθρωπος που έχει, αλλά προσωρινή χάριτος-που έχει, αλλά τον περιορισμό χάριτος, δεν μπορούν να καθίσουν ικανοποιημένος και ευχαριστημένος, υπό την έλλειψη παθητικής ανέσεις. Ο Χριστός είναι καλός με τις τιμές, λέει μια τέτοια ψυχή? Και ο Χριστός είναι καλή με τα πλούτη, και ο Χριστός είναι καλή με τα απολαύσεις, και αυτός είναι καλός με τέτοια και τέτοια προς τα έξω το περιεχόμενο. Πρέπει να έχω τον Χριστό και τον κόσμο, ή αλλιώς με το νεαρό άνδρα στο Ευαγγέλιο, παρά την ψυχή μου, θα εγκαταλείψω τον Χριστό να ακολουθήσουν τον κόσμο. Αχ! πόσοι καθηγητές λάμπει υπάρχουν στον κόσμο, οι οποίοι δεν μπορούν να καθίσουν ικανοποιημένος και ευχαριστημένος, υπό την έλλειψη της μιας ή της παθητικής άνεση και ευκολία, αλλά είναι σαν bedlams, τριβή και εξοργιστικό, μαίνεται και οργισμένος, σαν να μην υπάρχει Θεός, Δεν τον ουρανό, δεν κόλαση, ούτε ο Χριστός δεν-να καλύψουν όλες αυτές τις προς τα έξω ανέσεις.

   Αλλά μια ψυχή πραγματικά ευχάριστο να πούμε: Σε έχοντας τίποτα δεν έχω όλα τα πράγματα, γιατί έχω τον Χριστό? Έχοντας ως εκ τούτου όλα τα πράγματα σ 'αυτόν, ζητώ όχι άλλη αμοιβή, διότι είναι η καθολική ανταμοιβή. Μια τέτοια ψυχή μπορεί να πει: Τίποτα δεν είναι γλυκό για μένα χωρίς την απόλαυση του Χριστού σε αυτό? Τιμά, ούτε πλούτη, ούτε τα χαμόγελα των πλασμάτων, δεν είναι γλυκό για μένα όχι μακρύτερα από ό, τι βλέπω τον Χριστό, και η γεύση του Χριστού σε αυτές. Η συμβολή του συνόλου του εξερχόμενου αγαθό, δεν μπορεί να κάνει ένα παράδεισο της δόξας στην ψυχή μου, αν ο Χριστός, ο οποίος είναι στην κορυφή της δόξας μου, να απουσιάζει.

   Όπως Αβεσσαλώμ είπε: «Τι είναι όλα αυτά για μένα, εφόσον δεν μπορώ να δω το πρόσωπό του βασιλιά; (2 Σαμ. 14:32). Έτσι λέει το αποθηκευμένο ψυχή: Γιατί να μου πείτε για αυτό και ότι η πτήση μετάβασης άνεση, όταν δεν μπορώ να δω το πρόσωπο του τον οποίο η ψυχή μου αγαπά; Γιατί, η τιμή δεν είναι ο Χριστός μου? Πλούτη δεν είναι ο Χριστός μου? Την εύνοια του πλάσματος δεν είναι ο Χριστός μου! Επιτρέψτε μου να έχουν τον Ιησού-και αφήστε τους ανθρώπους αυτού του κόσμου να λάβει ο κόσμος, και να το διαιρέσετε μεταξύ τους! Έχω βραβείο Χριστέ μου πάνω απ 'όλα, θα ήθελα να απολαύσετε τον Χριστό μου πάνω από όλα τα άλλα πράγματα στον κόσμο. Η παρουσία του θα κάνει την απουσία του όλες τις ανέσεις. Η απουσία του θα σκουραίνει και πίκρανση όλες τις ανέσεις μου, έτσι ώστε ανέσεις μου ούτε γεύση ανέσεις, ούτε μοιάζουν με ανέσεις, ούτε ζεστό σαν ανέσεις-όταν αυτός ο οποίος θα πρέπει άνεση ψυχή μου στέκεται μακροθεν (Lam. 1:16). Ο Χριστός είναι όλα και σε όλες τις ψυχές σε πραγματικά ευγενικό (Κολ. 3:11). Έχουμε όλα τα πράγματα στον Χριστό. Ο Χριστός είναι όλα τα πράγματα σε μια χριστιανική. Αν είμαστε άρρωστοι, ο Ιησούς είναι ένα γιατρό. Αν η δίψα, ο Ιησούς είναι ένα σιντριβάνι. Αν οι αμαρτίες μας πρόβλημα μας, ο Ιησούς είναι η δικαιοσύνη μας. Αν στεκόμαστε που χρειάζονται βοήθεια, ο Ιησούς είναι δυνατός για να σώσει. Αν φοβόμαστε το θάνατο, ο Ιησούς είναι η ζωή. Αν είμαστε στο σκοτάδι, ο Ιησούς είναι το φως. Αν είμαστε αδύναμοι, ο Ιησούς είναι δύναμη. Αν είμαστε σε συνθήκες φτώχειας, ο Ιησούς είναι άφθονο. Αν θέλουμε τον ουρανό, ο Ιησούς είναι ο τρόπος. Η ψυχή δεν μπορεί να πει, «αυτό θα είχα, και ότι θα είχα». Αλλά έχοντας τον Ιησού, έχει όλα όσα χρειάζεται κατ 'εξοχήν, τέλεια, αιώνια.

   Λούθηρος είπε, είχε μάλλον στην κόλαση με τον Χριστό παρά στον ουρανό χωρίς αυτόν.

   «Δεν υπάρχει αλλά ο Χριστός! κανένας αλλά ο Χριστός! είπε ο Λάμπερτ του μαρτυρίου, σηκώνοντας τα χέρια του και φλεγόμενα τα δάχτυλά του!

   Ο Αυγουστίνος μετά Ψαλμός 12 φέρνει σε rebuking ένα δυσαρεστημένο Χριστιανός έτσι: Ποια είναι η πίστη σου; έχω υποσχεθεί εσείς αυτά τα πράγματα; Τι! ήταν κάνατε μια χριστιανική ότι θα πρέπει να ανθίσει εδώ σε αυτόν τον κόσμο;

   Ικανοποίηση είναι ο αναπληρωτής του προς τα έξω Felicity, και οι προμήθειες του τόπου όπου είναι απούσα. Όπως οι Εβραίοι ρίξει το βιβλίο της Εσθήρ στο έδαφος πριν το διαβάσουν, επειδή το όνομα του Θεού δεν είναι σε αυτό, όπως οι ραβίνοι έχουν παρατηρηθεί? Το ίδιο κάνουν και αγίους, υπό μία έννοια τα ελέη όπου δεν διαβάζουν το όνομα του Χριστού, και να δούμε την καρδιά του Χριστού.

   Απάντηση