Jan

Zaproszenie do teologii Resurrection

Zaproszenie do teologii Resurrection

Chrześcijańskiej teologii, skupiamy się na narodziny i śmierć Jezusa,
a tym samym nie wykonuje lub nienależycie wyjaśniając znaczenie zmartwychwstania.

© 2001 James A. Fowler. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jesteś wolny, aby pobrać artykuł pod warunkiem, że pozostaje w mocy bez zmian.
Masz również prawo do przekazania niniejszego artykułu oraz podać w tym artykule
pod warunkiem, że właściwy cytat autorstwa jest wliczony w cenę.

ZAPROSZENIE DO TEOLOGII ZMARTWYCHWSTANIE

Kościół przez wieki często nie udaje się rozpoznać znaczenie zmartwychwstania Jezusa. Pomimo faktu, że Wielkanocy zostało uznane za szczyt chrześcijańskim roku kultu, pełne znaczenie zmartwychwstania często niezabudowane lub rozcieńczane w chrześcijańskie nauczanie i kaznodziejstwo. Chrześcijańskiej teologii podkreślił liczne uzasadnionych motywów biblijnych, ale rzadko się zmartwychwstanie punkt lub punkt podparcia, na którym wszystkie podmioty zależne innych chrześcijańskich. Katolicki teolog, Claude Geffré, lamentuje,

"Jak dziwne może się wydawać, że zmartwychwstanie Chrystusa, który sumuje wszystkie chrześcijaństwa, wciąż jeszcze nie była przedmiotem żadnych wyczerpującej refleksji w teologii dogmatycznej. Uwaga często się, że podręczniki teologii poświęcić trochę miejsca do zmartwychwstania w porównaniu z długo opracowań dotyczących boskości Chrystusa lub za jego odkupieńczej misji. I nawet dziś, rzadkie są teologowie, którzy wybierają zmartwychwstanie Chrystusa jako zasada organizacji chrystologii ". 1

Z tego powodu zaniedbania i wspólnej misemphases teologii chrześcijańskiej, jestem zmuszony napisać ten artykuł i sprawić, by "zaproszenie do teologii zmartwychwstania".

Historyczne akcenty religii chrześcijańskiej

Jak ocenia myśli chrześcijańskiej w ciągu wieków, możemy zauważyć, że różne segmenty kościoła dąży do podkreślenia różnych wydarzeń historycznych w życiu Jezusa. Do dwóch najważniejszych wydarzeń w ten sposób podkreślić, są narodziny Jezusa i śmierci Jezusa.

Teologii katolickiej ma tendencję do podkreślenia narodzin Jezusa w teologii wcielenia. Nacisk kładzie się na Maryi, matki narodzin Jezusa, a na dziewicze narodziny Jezusa. To nie znaczy, że katolicka teologia ma zaniedbane śmierci Jezusa w ukrzyżowaniu, jak znika dzięki krzyż symbol, który znajduje się we wszystkich kościołach katolickich w wielu domach katolickich, ale główny nacisk wyjaśnić Jezusa jako Boga-człowieka pozornie były na wcielenia narodzin Jezusa.

Teologii protestanckiej, z drugiej strony, ma na prawie pięćset lat dąży do podkreślenia śmierci Jezusa na ukrzyżowanie, koncentrując się na krzyż i ofiarnej krwi Jezusa. Reformacji był nacisk na zastępczą ofiarę Chrystusa jako działanie przebłagalnej, że osąd Boga przebłagać na człowieka i godzi grzeszników do Boga, aby mogły one zostać uznane za uzasadnione.

Australian autor, Robert D. Brinsmead, komentarze, że "Jest dobrze znane, że katolicyzm się Wcielenie zasadnicze znaczenie dla jego teologii, a protestantyzm dokonanych obrzędu krzyża centralnego rzeczy". 2 Scottish kaznodzieja i badacz Nowego Testamentu, James S . Stewart, podobnie jak napisał, "teologii protestanckiej, koncentrując się na ofiarę przebłagalną krzyża, nie zawsze czynił sprawiedliwość apostolskiej nacisk na zmartwychwstaniu." 3. Stewart monitorowane przez zauważyć, że "teologii protestanckiej, w niektórych jej faz, ma nieświadomie zmienił apostolskiej akcent niemal izolacji krzyża, a nie patrz Kalwarii z łamaniem świetle Zmartwychwstania za nim. "4.

Ważne jest, aby zrozumieć, że cel, wydarzenia historyczne wcielenia i ukrzyżowania, narodziny i śmierć historycznego, Chrystus fizycznych, zostały środki zaradcze wprowadzone przez Boga w celu rozwiązania problemu grzechu człowieka, aby zapewnić rozwiązanie do upadku ludzkości w grzechu Adama.

Jeśli Wcielenia i ukrzyżowania były tylko historycznych zdarzeń losowych na człowieka w jego imieniu, a następnie Ewangelii przestaje być "dobrą nowinę". Jeśli Ewangelii narracji tylko, że "urodził się Jezus. Jezus umarł. Bóg rzekł do człowieka: "Jest rozwiązaniem! I przyszedł. I rozwiązaniu problemu. Teraz są stałe. Łupek jest wycierana. Teraz, iść i zrobić to lepiej następnym razem. "" To nie jest dobry news! To damnable doktryny. To jest tragiczne nauczania!

Wcielenia i ukrzyżowania tylko służą jedynie potępić człowieka, tym bardziej. Historia pójdzie tak: "Człowiek, który przyszedł Bóg-człowiek. Nie akcji duchowej deprawacji reszty ludzkości. Nie rozwijają się "ciałem" wzorem z egoistycznych pragnień jak inni ludzie. Żył życiem Bóg chciał, by pozwolić Bogu w nim manifestować Jego pragnienie i charakter w każdym momencie w czasie, przez trzydzieści trzy lata. Był doskonałym człowiekiem! Nie zasługują na śmierć, ale był zabity niesprawiedliwie. W śmierci niesłusznie, On umarł za nas, jako nasz zastępca, i zapłacił cenę śmierci spełniają w sprawiedliwość Boga, i odpuść ludzi za ich grzechy. "Czy to jest cała historia? Jeśli tak, Żył i umarł doskonale, czego nie może zrobić. Jeśli Wcielenia i ukrzyżowania były w całej historii, to bylibyśmy lepiej bez niego! Dlaczego? Ponieważ nie mógł żyć i umrzeć jak On, nie możemy. A fakt, że zrobił tylko skazuje nas tym bardziej Jego niezrównany przykład, nie mamy co trzeba, aby tak żyć.

Tylko w zmartwychwstanie mamy wiadomość, że Bóg dał nam świadczenie o Jego życiu, tak że możemy być człowiek, jak Bóg zamierzył nadać człowiekowi być, aby zmartwychwstanie życia zmartwychwstałego Pana Jezusa może stać się istotą duchową życia chrześcijańskiego, tak abyśmy mogli żyć według Jego życia i wyrazem Jego charakter. Zmartwychwstanie Jezusa jest pozytywny świadczenia życie w Chrystusie Jezusie, wokół którego wszystkie inne tematy teologiczne muszą być zorientowane.

Jak stwierdza Walter Kunneth,

"Podniesienie Chrystus jest aktem Boga, których znaczenie jest nie do porównania z z każdym przypadku przed lub po. Jest to pierwotny punkt odniesienia teologii, z których nie można abstrakcji, jak i normatywne założenie dla każdego prawomocnym wyrokiem dogmatycznej i znaczące budowy chrześcijańskiej teologii. Tak więc zmartwychwstanie Jezusa staje się punkt Archimedesa teologii. Wszystkich teologicznych oświadczenia są zorientowane w taki czy inny sposób w kierunku tego punktu kontaktowego. Nie ma chrześcijańskiej wiedzy o Bogu, który nie uzyska swój ostateczny powagę i głębię z objawienia Bożego w Zmartwychwstałego. "5

Teologii chrześcijańskiej, zarówno w postaci katolickich i protestanckich, pominęła zmartwychwstania jako głównym elementem jego teologii, i często w ten sposób abdykował i niespłaconych w wyjaśnieniu znaczenia zmartwychwstania Jezusa.

Akcenty zmartwychwstania w religii chrześcijańskiej.

Kiedy religia chrześcijańska próbował rozwiązać zmartwychwstania w jego teologicznych rozważań, zrobił to w taki sposób, że w dalszym ciągu krótko zmienić znaczenie zmartwychwstania. Zmartwychwstanie w teologii chrześcijańskiej został zepchnięty do apologetycznych argumentów historyczność, obrony "bóstwo Jezusa i futurystyczny oczekiwania ciała zmartwychwstanie.

Religii chrześcijańskiej podkreślił historyczność zmartwychwstania Jezusa, które zatrudniają różnych źródeł, aby dokument, uwierzytelniania i sprawdzania historycznego zmartwychwstania Jezusa. Apologeci jak Frank Morison (Who Moved the Stone? 6) i Josh McDowell (Zmartwychwstanie Factor 7) dąży do zapewnienia chrześcijan z historycznymi "dowody" na zmartwychwstanie Jezusa.

Po "sprawdzone" historycznej prawdziwości zmartwychwstania ich chronologicznym i logiczne dowody, religia chrześcijańska następnie podkreślił, że zmartwychwstanie Jezusa było nadprzyrodzone cud, że sprawdza bóstwo lub bóstwa Jezusa. Zmartwychwstanie Jezusa jest wykorzystywany jako narzędzie do obrony przepraszać, jak wykorzystać do autoryzacji i "udowodnić", w boskość Chrystusa i nauczania Kościoła.

Jak Robert D. Brinsmead wyjaśnia, "tak zwanych" historycznych dowodów "zmartwychwstania były przetaczane, a nie odkrywać sens tajemnicy sobie, ale aby sprawdzić kościoła twierdzenia o boskości Jezusa, władze kościoła , a jego posiadanie i prawdy absolutnej wyłączności. "8 Claude Geffré również komentarze, które,

"Od końca XIX wieku zmartwychwstanie Chrystusa stał się ulubionym celem chrześcijańskiej apologetyki. To była kwestia ustalenia historyczność zmartwychwstania w celu dostarczenia dowodów na boskość Chrystusa, a tym samym akredytacji jego przesłanie i jego legitymację. A kiedy apologetyki bronił historycznego charakteru cudu zmartwychwstania, wydawało się, teologii dogmatycznej nie miał więcej do powiedzenia na temat tajemnicy zmartwychwstania ". 9

Na podstawie historyczność Jezusa zmartwychwstanie i teologicznych ustanowienia Jego bóstwa, religia chrześcijańska przystąpił do uwydatnić, że głównym teologicznym import historycznego zmartwychwstania Jezusa jest zatwierdzanie pewność ostatecznego zmartwychwstania chrześcijan organów w przyszłości. Historyczne, fizyczne zmartwychwstanie Jezusa jest stosowany jako fundamentalne podstawy do autoryzacji oczekuje zmartwychwstania ciała chrześcijańskiej po śmierci.

Czy nie jest to argument, że Paweł używa w I Koryntian 15 w "rozdziale Zmartwychwstanie"? Tak to jest, ale to nie jest całość, co Paweł miał do powiedzenia na ten temat zmartwychwstania. Choć jest to najbardziej rozbudowana fragment, który wydaje się mieć napisane na ten temat, to zmartwychwstanie nie jest dominującym lub główny nacisk sprawia, że Paul sprawie. W historycznym kontekście Sitz im Leben I Koryntian było to, że Corinthians byli tak zakochani w swojej obecnej "duchowość", że były one wystrzegania lub odmowę nic poza teraźniejszość. Aby przeciwdziałać tym triumphalistic zanikanie nadziei i poprawić koncepcji Greckiej, że przestarzałe wykonaniu Pawła więzy cielesne zmartwychwstanie Jezusa z oczekiwanym zmartwychwstania ciała chrześcijan.

W ten sposób Paul niekoniecznie oznacza, że zmartwychwstanie ciała fizycznego Jezusa jest prototypowy zmartwychwstałego ciała chrześcijańskiej po śmierci. Fizyczność zmartwychwstałego ciała zajęcie nie jest kwestia Paweł.

Po drugie, należy zauważyć, że przewaga referencje Pawła o zmartwychwstaniu Jezusa nie odnoszą się do przyszłości zmartwychwstanie chrześcijan. podstawowy wniosek Pawła od zmartwychwstania Jezusa jest to, że każdy, kto jest otwarty w wierze do życia Pana Jezusa, może być podniesiony duchowo do nowego życia (por. Rz. 6:4,5) przez zmartwychwstanie życia Jezusa żywego. Paweł podkreślał obecny dostępności życia w Chrystusie, i unikać wygasające z powrotem w ramach teologii żydowskiej, że miał forsowane w przeszłości.

Teologii żydowskiej teologii zawsze przyszłych oczekiwań. Jak można zauważyć w całym Starym Testamencie (stare przymierze literatury), naród żydowski zawsze szuka spełnienia w przyszłości; prorockiej obietnicy to, co dopiero nadejdzie. Niestety, teologii chrześcijańskiej często padli ofiarą takich właśnie przyszłych oczekiwań w powrót do żydowskiego paradygmatu teologicznego oczekiwań.

Nowe przymierze chrześcijańskiej teologii, wyrażone w Nowym Testamencie, podkreśla, że obietnice Boga i człowieka oczekiwania są realizowane w Jezusa Chrystusa. Chrześcijańskiej teologii wygląda powrót do "gotowego dzieła" Jezusa Chrystusa (por. Jana 17:4, 19:30). Chrześcijanie są "doskonałym w Chrystusie" (Kol 3,10). Chrześcijańskiej teologii jest realizowany teologii (por. I Kor 3:21-23; II Pet 1:3.). Nacisk nie jest on "nadchodzi", lecz "to jest zrobione!" Dla całej intencji Bóg jest w zmartwychwstałego i żyjącego Pana Jezusa.

Nacisk religii chrześcijańskiej na zmartwychwstanie były tradycyjnie na udowodnieniu prawdy historycznej o "zmartwychwstaniu Jezusa, aby uwierzytelnić Jego boskości, która z kolei została wykorzystana, aby przekonać i zapewnić chrześcijan ewentualnego zmartwychwstania ciała po śmierci fizycznej.

Jeśli chrześcijańskiej teologii nie wyjść poza kolebką i krzyż, narodzin i śmierci Jezusa, to wszystko co mamy do zaoferowania jest statyczną lekcja historii współczesnej, bez konsekwencji. Jeśli chrześcijańskiej teologii nie wyjść poza obrony przepraszać za to, co "było", i oczekiwanie, tęsknota za to, co "będzie", a następnie staje się nieposiadanie znaczenia z temporalized "podpórki", które nie odnosi się do tego, co "jest" i "powinno być" obecnie.

HA Williams wyjaśnia, że

"Resurrection, przynajmniej zachodniego chrześcijaństwa, nieodmiennie opisywany jako należące do innego czasu i miejsca. Typowy nacisk na przeszłość i przyszłość przeszłości i przyszłości, z którymi nasze połączenie może być tylko teoretyczne ... Więc, na przykład książkę o zmartwychwstaniu jest oczywiście zakłada się, że dyskusja zarówno o tym, co można uznać miało miejsce w okolicach Jerozolimy i Galilei, na trzeci dzień po Jezus został ukrzyżowany lub, co można uznać za w sklepie dla nas po naszej śmierci.
Kiedy zmartwychwstanie jest rozpatrywać w kontekście przeszłości i przyszłości, jest pozbawione jej wpływ na teraźniejszość. Dlatego dla większości to mało czasu zmartwychwstania do nas. Jest odległych i izolowanych.
To jest miłe trick ... to wygnaniu zmartwychwstania do przeszłości i przyszłości. To oszczędza nam wielu rzeczywistości i dostarcza nam dużo strachu. Jest, krótko mówiąc, na korzyść ochrony nas od życia ". 10

Jaka szkoda, że religia chrześcijańska się blokady ludzi z życia w Chrystusie poprzez projekcję konsekwencje zmartwychwstania do historycznego wydarzenia z przeszłości lub przewidywanych oczekiwań na przyszłość. To nie są dominujące akcenty zmartwychwstania w nowej literaturze Przymierza Nowego Testamentu, jak będziemy postępować, aby pamiętać.

Present Dynamic życia nacisk w Zmartwychwstanie Teologia

Jest to wezwanie do zmartwychwstania teologii podkreśla, że obecny dynamiczny życia zmartwychwstałego i żyjącego Pana Jezusa. Takie teologii Resurrection będzie przywrócenie teologii biblijnej w podglądzie w literaturze Starego Testamentu i wyjaśnione przez pisarzy Nowego Testamentu.

Wszystko w Starym Przymierzu (Stary Testament), ale był obrazkami zapowiedzią tego, co Bóg zamierza zrobić w zmartwychwstanie Jego Syna, Jezusa.

Zmartwychwstanie było powtórki z "Księga Rodzaju" stawania się ", na zmartwychwstanie" Adam ostatnio "(I Kor 15:45.) Pozwala na oddychanie Boga" duch życia "(por. Rdz 2: 7) do człowieka, że może on ponownie po raz kolejny stał się duchowym życiu duszy. Ludzkość ponownie genesised w duchową odnowę, staje się "nowym stworzeniem" (II Kor. 5:17), jako część "nowego stworzenia" (Gal. 6:15).

Zmartwychwstanie jest również podstawą dla duchowego reportrayal z Exodus historia, przynosząc ludzkości z ziemi niewoli do ziemi obiecanej. Chrystus wychodzi z grobu widać odpowiadać Mojżesz i jego lud wychodził z Egiptu, w którym zmartwychwstanie staje się wyzwolenie exodus historii zbawienia.

To przez zmartwychwstanie, że mamy duchowe restrukturyzacji Tory, jak określono w Exodus, Kapłańska, Liczb i Powtórzonego Prawa. Zewnętrznych kodyfikacja prawa staje się dynamiki wewnętrznej "prawa zapisane w naszych sercach" (Jere. 31:33, Hbr;. 08:10 10:16). Chrystus staje się "koniec z ustawą" (Rz 10:04) w jego realizacji i spełnienia, do życia Pana Jezusa wyraża charakter Boga w człowieku, jak prawnych. Zobowiązań dotyczących zachowań spektaklu "zrobimy to" (Wj 19,8; 24:3,7), są przekształcane przez dynamiczny świadczenia zmartwychwstania Chrystusa, zgodnie z którą w życiu "On to uczyni" (I Tes:. 5 24).

Historia Izraela staje się jego opowieści jako zmartwychwstały Jezus ustanawia Davidic Brytania (Dz 13,34) boskiej intencji. Osoby w Chrystusie stał się "wybranym plemieniem", "lud Boży" (I Piotra 2:9,10), duchowego Izraela Bożego (Gal. 6:16, Rz 09:06)..

Zmartwychwstanie jest przekształcenie psalmy i pieśni Boże, jak udział w zmartwychwstaniu zaśpiewać "pieśń nową", śpiewając "duchowe pieśni w ich sercach do Boga" (Ef 5:19, Kol 3:16).

Wszystkie proroczych obietnic Boga za Jego ludzie są potwierdzone przez "Tak" i "Amen" (II Kor. 01:20) ukończenia działania Boga w zmartwychwstanie Jego Syna, Jezusa Chrystusa.

Cały Stary Testament (Stare Przymierze), ale był wstępny plan, który obrazowo wskazał na zmartwychwstanie Jezusa. Zmartwychwstanie Chrystusa owija się fizyczne zapowiedzią Starego Przymierza, i jest zakończone i kontynuacji działania Boga, który czyni wszystko nowe w wieczne przymierze nowe.

Nowego Przymierza (Nowy Testament) literatura jest oczywiście bardziej bezpośrednio ukierunkowane na zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, zmartwychwstanie jest dynamiczną rzeczywistość, która jest istotą nowe przymierze.

Wszystkie cztery opowiadania Ewangelii (Mateusza, Marka, Łukasza i Jana) i szczyt zakończy się z powodu "zmartwychwstanie Jezusa z martwych. Ale nawet przed historycznym uchwalenia Jego fizycznej zmartwychwstaniu Jezus objawił, że Jego zmartwychwstanie byłby dłuższy i wieczne skutki. Oświadczył, do Marty: "Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem" (J 11,25). Dla Żydów w świątyni, Jezus zapowiedział, że w świątyni Jego ciało zostanie zniszczone, ale wychowany w trzy dni "(Jana 6:19-22), wskazując, że przez Jego zmartwychwstanie do nowego centrum kultu będzie w Nim. Później doniósł Żydom, że On "podnieść ludzi w dniu ostatecznym" (J 6:39-44), zakończenie budowy nowego przymierza.

Łukasza stopniowego przed wczesnego kościoła w Dziejach Apostolskich wynika, że kerygmat, głosił komunikat, apostołów była skoncentrowana w zmartwychwstanie Jezusa. Peter zgłosił w pierwszym kazaniu w kościele, że "Bóg wskrzesił Go, ... bo nie można było dla Niego, który odbędzie się w śmierci moc" (Dz 2,24), a "to właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, do którego wszyscy jesteśmy świadkami "(Dz 2:32). W drugim kazaniu Piotra głosił, że "Bóg wskrzesił swego sługę, i wysłał go do was błogosławi przekręcając każdy z złych dróg" (Dz 3:26, cf.15). Zmartwychwstanie było przesłanie, teologii, na początku Kościół (por. Dz 4:10,33, 5:30, 10:40, 13:30,34), ponieważ były głosił Jezusa i zmartwychwstanie "(Dz 17:18).

Apostoł Paweł, po spełnieniu zmartwychwstałego Pana Jezusa na drodze do Damaszku (Dz 9:3-8; 22:6-11; 26:12-19), nie miała pojęcia o ewangelii, z wyjątkiem dynamicznego wpływu zmartwychwstałego Jezus, który stał się jego życie (Gal. 2:20; Phil;. 1:21 Pułkownik 3:4). W krótkim recytacja fundamentalnych wydarzeń historycznych, Ewangelii, Paweł wyjaśnia, że "Chrystus umarł za nasze grzechy ... został pogrzebany ... i zmartwychwstał dnia trzeciego" (I Kor. 15:1-4), ale mając na uwadze, czasowników "umarł" i "zanurzeni" były grecki czasów aoryst przeszłości, jego wybór czasownika dla Jezusa ", które zostały podniesione" był grecki czas przeszły, który przekazuje wydarzenia z przeszłości z obecnym konsekwencje. Zmartwychwstanie Jezusa nigdy nie była sama historia w myśli Pawła, był zawsze obecny dynamiczne życie i moc zmartwychwstałego Pana w nim.

Do Rzymian Paweł zauważył, że Jezus był "ogłoszony Synem Bożym władzy przez powstanie z martwych" jest teraz "Ducha świętości, Pana naszego Jezusa Chrystusa" (Rz 1:4). Jezus stał się, przez Jego zmartwychwstanie, "duchem ożywiającym" (I Kor. 15:45), "Duch życia" (Rz 8:2), "Duch Chrystusa" (Rz 8:9) , który inwestuje Jego zmartwychwstanie życia u osób otwarci na takie przez wiarę, i bez których "są żaden z Jego" (Rz 8,9). "Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych mieszka w was", Paweł twierdzi, i "Ten, co wskrzesił Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który zamieszkuje w was" (Rz 8,11).

Paweł chciał zrozumieć, że chrześcijanie byli subiektywnie i duchowo "zjednoczona z Chrystusem w Jego zmartwychwstanie" (Rz 06:05) oraz "podniesiony do wkroczyli w nowe życie" (Rz 6:4) w opanowywaniu śmierci ( Rz. 6:9). Na podstawie naszego bytu "wskrzesił Chrystusa" (Ef 2,6; Kol. 2:12; 3:1), Paweł pragnąc wiedzieć, że chrześcijanie "ogrom potęgi" (Ef 1,19), że funkcjonuje u nas jako chrześcijan, bardzo "praca siły Jego moc, którą On przyniósł w Chrystusie, gdy wskrzesił Go z martwych" (por. Ef 1,20). To jest "mocy Jego zmartwychwstania" (Flp 3:10), że Paweł nieustannie pragnął poznać i przeżywać w sposób głębszy.

Autor Listu do Hebrajczyków odnosi się do "lepszego zmartwychwstania" (Hbr 11:35), która jest w Chrystusie, według której "Bóg pokoju, który wskrzesił Jezusa, naszego Pana ..., wyposaża nas w każdym dobrą rzeczą do zrobienia Jego woli, w nas to, co jest miłe w Jego oczach, przez Jezusa Chrystusa "(Hbr 13:20,21).

Zgodnie z innych pisarzy Nowego Testamentu, Peter zakłada zmartwychwstanie jako warunek i osobistej rzeczywistości życia Chrystusa, otrzymał w duchową odnowę, gdy jesteśmy "narodzeni na nowo do żywej nadziei przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa z martwych" (I Piotra 1 , 3). To jest podstawa, na której są "zapisywane ... przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa" (I Piotra 3:21).

Kiedy apostoł Jan odnosi się do "przejścia ze śmierci do życia" (Jana 5:24; I Jana 3:14), to rzeczywistość zmartwychwstania jest podstawą do jego myśli, życie ", bo On dał nam swego Ducha" (I Jana 4:13).

Wszystko w Nowym Testamencie, w całości chrześcijańskiego przepowiadania i teologii, jest uzależnione od zmartwychwstania Jezusa, a utrzymujący się dynamiczny życia w tych, którzy przyjmują Go z wiarą. Ten wielki kaznodzieja Szkocji, James S. Stewart, wyraził to tak wymownie, kiedy pisał:

"Zmartwychwstanie było rzeczywiście sedno apostolskiego kerygmatu. ... To był temat każdego chrześcijanina kazanie, był to master-motyw każdy akt chrześcijańskiej ewangelizacji, a nie jednej linii z Nowego Testamentu nie było napisane jedno zdanie, czy Ewangelie, listy, ustawy lub Apokalipsy, został napisany poza z przekonania, że Ten, o którym te rzeczy zostały napisane są zwyciężył śmierć i żyje na wieki.
"Nigdy nie apostołów popełnia błąd, zbyt powszechny dziś na temat zmartwychwstania jedynie jako epilog do Ewangelii, aneksu do planu zbawienia, opatrznościową refleksja Boga, aneksu do boskiej testament. To jest sfałszować katastrofalnie cały nacisk Biblii. Nie jako dodatek do wiary było Zmartwychwstanie kiedykolwiek głosił w apostolski Kościół. Jednego i jedynego Boga apostołów czczony był Bóg Zmartwychwstania. Jedyny i Ewangelii zostały zlecone, aby głosić był przytłaczający, wspaniałe dobrą nowinę o zmartwychwstaniu. "11

Czy nacisk być jeszcze bardziej widoczne niż to jest w całym Nowym Testamencie, że zmartwychwstanie Jezusa jest nie tylko historyczne wydarzenie z przeszłości, czy tylko przewidywanie wykonania w przyszłości, ale jest istotą kluczowe przywrócenia ludzkości teraźniejszość? Misemphases w nowoczesnej religii chrześcijańskiej wymaga wezwania do zmartwychwstania, że wraca do teologii biblijnej nacisk.

Nie możemy tego zrobić lepiej niż dopuścić do Scottish kaznodziei kontynuować jazdę do domu jego punkt:

"Jest niezmiernie istotne, że ci pierwsi chrześcijanie nie głosili zmartwychwstania po prostu jako" ucieczka Jezusa z grobu, reanimacji, który zmarł, powrót Mistrza do jego przyjaciół. Zawsze głosił jako żywego Boga w wszechmocny działania. 12

"To przekonanie sprawia, że Nowy Testament ... z najciekawszych i najbardziej odpowiednie książki na świecie. Moc, która była wystarczająco silna, aby Jezusa z grobu, a tym samym wykraczające cały chrześcijański ruch na przestrzeni wieków, potężny wystarczy rozbicia i pomieszał ohydna demoniczna sojuszu zła, tyle kreatywny, aby porazić śmierci zmartwychwstanie ta moc jest w akcji jeszcze. 13

"... Głosząc zmartwychwstanie oznacza mówienie ludziom, że identyczne boskiej energii, które na pierwszy wziął Chrystusa z grobu jest dostępny nadal dostępne nie tylko na koniec podróży, aby zapisać je w godzinę śmierci, ale dostępne tu i teraz spowodować ich żyć.
To jest straszne katastrofy Kościoła, kiedy głoszenie Ewangelii takiego rośnie szkoda nam nudne i apatyczne i mechanicznych. ... Tej samej mocy, które w tym dniu śmierci rozbita jest nam do życia ożywić najbardziej przygnębiony i rozczarowany i pokonał syna człowieka w zmartwychwstanie duszy, osobowości i podboju "14.

"Jak to się stało, że mała grupa mężczyzn w górnym pokoju zwykłych, omylny, mężczyźni niezdarny stała się zalążkiem ruchu, który miał wywrócić świat do góry nogami? To było ukryte w tajemnicy Kościoła. Nie było, że były one komendanta osobowości, większość z nich nie było. Nie było, że mieli oficjalne wsparcie, imponujące, lub znakomitego patronatem: o wszystkim, miały mniej niż nic. To właśnie nieziemską moc, która na pierwszy przyniósł stworzenie do życia, które obecnie w ostatniej miał zainaugurował nowe stworzenie w zmartwychwstanie Chrystusa, miał chwycili je i przebudowano ich życie jak drugie narodziny. "15

"To nie jest tylko interes w nieśmiertelność, który wyjaśnia apostolskiej koncentracji na Zmartwychwstanie. To nie było tak dramatyczne przeżycia osobiste sprawdzenie, że głosili Chrystusa zmartwychwstałego. Nie były one naprawdę dotyczy dowodów i teorii przetrwania jako takiego.

"To było rozbicie historii stwórczy akt Boga Wszechmogącego. Bóg robi coś porównywalny jedynie z tego, co zrobił w pierwszym stworzeniu. To był początek nowej ery dla wszechświata, punktem zwrotnym dla rasy ludzkiej. ... W zmartwychwstaniu nowego wieku przybył, a ten zdumiewający cud oznaczał szturmu historii i przekształcania świata. "16

"Zmartwychwstanie było dowodów, że nie miały pojawiła się teraz, w środku czasu, życie w nowy wymiar i chrzest wieczności. Zwiastunami Zmartwychwstania nie tylko głosił to jako fakt: żyli w nim jak w nowym kraju. Mieli otrzymał Królestwo, które nie może być wstrząśnięte. "17

Dr Stewart na Preach! Wpływ zmartwychwstania nie mogą być zawyżone lub przeszacowania. Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest najwspanialszy akt łaski Boga. Jest to centralny punkt całej historii ludzkiej. Jest to przekształcenie rzeczywistości w świetle której wszystko musi być interpretowane. Wszystkie znaczące ludzkiej egzystencji należy interpretować wstrząsającego, pokonał śmierć, historia definiując rzeczywistość Zmartwychwstania Jezusa.

Chrześcijaństwo nie jest jedynie przesłanie, co "jest" (w przeszłości) i "będzie" (w przyszłości), jest to wiadomość o tym, co "jest", istotną dynamikę zmartwychwstałego "JA JESTEM" Boga, który przywraca całość stworzenia. Zmartwychwstanie ułatwia i jest osobistym dynamikę przywrócenie człowieczeństwem, w której funkcje Bóg po raz kolejny w człowieku przez obecność Jego Boskim życiu w chrześcijańskim.

Chrześcijańskiej teologii nie jest po prostu ideologiczne i epistemologiczne budowy dotyczące wydarzeń i doktryn. Osobistego zmartwychwstania, obecność żywego Jezusa jest nieodłącznym Jego nauczania. Nie da się odłączyć. Oprócz zmartwychwstania nie ma ważność do Jego nauczania. Dlatego Thomas F. Torrance pisze: "Co Jezus Chrystus jest w Jego zmartwychwstanie, On jest w sobie. Bardzo życia Jezusa jest treść zmartwychwstania ". 18

Zawarcia

teologii Zmartwychwstanie jest koniecznie zmartwychwstanie życia, żyjącym objawieniem życia i charakter zmartwychwstałego Pana Jezusa w chrześcijańskiej postawy. Jako takie, jest to także wezwanie do zmartwychwstania społeczności, w której funkcje Kościół jako Ciało Chrystusa, więzi międzyludzkich ludzi żyjących przez zmartwychwstanie życia Jezusa, kochać siebie i poszukiwanie drugiej najwyższe dobro.

Zmartwychwstanie jest podstawą wszystkiego, że można zasadnie zwane "chrześcijańskie". To tylko przez zamieszkującego działalność zmartwychwstałego Pana Jezusa, że dynamika życia Chrystusa nadal wpływ chrześcijaństwa.

Oprócz zmartwychwstania nie ma chrześcijaństwa. Oprócz zmartwychwstania nie ma Ewangelii. Oprócz zmartwychwstania nie ma życia duchowego. Oprócz zmartwychwstania nie ma zbawienia. Oprócz zmartwychwstania nie ma sprawiedliwości, świętości i pobożności. Oprócz zmartwychwstania nie ma życia chrześcijańskiego. Oprócz zmartwychwstania nie ma nadziei. Konieczne jest, że łączy i głosić zmartwychwstania teologii.

PRZYPISY

1 Geffré, Claude, New Age w teologii. Nowy Jork: Paulinów Press. 1974 roku. pg. 1.
2 Brinsmead, Robert D., 1E Esej Werdykt "Zmartwychwstanie", kwiecień 1999. pg. 20.
3 Stewart, James S., Człowiek w Chrystusie: Vital Elementy Pawła religii. Grand Rapids: Book House Baker. pg. 135.
4 Tamże., Pg. 136.
5 Kunneth, Walter, teologii Zmartwychwstania. Louis: Wydawnictwo Concordia. 1965 roku. pg. 294.
6 Morison, Frank, który uzasadnił Stone: London Faber and Faber Limited. 1930 roku.
7 McDowell, Josh, The Resurrection Factor. San Bernardino: Here's Life Publishers. 1981 roku.
8 Brinsmead, Robert D., op. cit. , pg. 2.
9 Geffré, Claude, op. cit., pg. 1
10 Williams, HA, True Resurrection. New York: Holt, Rinehart and Winston. 1972. pgs 4,5.
11 Stewart, James S., A Faith to Proclaim. New York: Charles Scribner's Sons. 1953. pgs. 104,105.
12 Stewart, James S. King For Ever. London: Hodder and Stoughton. pg. 142.
13 Ibid., pg. 143.
14 Stewart, James S., A Faith to Proclaim. pg. 126.
15 Ibid., pg. 127.
16 Ibid., pg. 106,107
17 Ibid., pg. 109.
18 Torrance, Thomas F., Space, Time and Resurrection. Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Co. 1976